ห้าพันปีของลมและฝน สะสมความฝันไปเท่าไร
ผิวหน้าสีเหลือง ตาสีดำ ที่ไม่เปลี่ยนคือความยื้มแย้ม
ระยะทางแปดพันลี้ ขุนเขาสายน้ำแม่น้ำหุบเหว เปรียบเหมือนเพลง เพลงหนึ่ง
ไม่ว่าเธอมาจากหนไหน อนาคตจะไปหนใด

น้ำตาเหมือนกัน ความเจ็บปวดเหมือนกัน
ผ่านแล้วซึ่งความยากลำบาก พวกเราร่วมใจกัน
เลือดเหมือนกัน เวลาเหมือนกัน อนาคตยังมีความฝัน
พวกเราร่วมกันบุกเบิก
มือสานมือ ไม่แบ่งแยกเธอฉัน แหนคอขึ้นเดินไปข้างหน้า
ทำให้โลกรู้ว่าพวกเราต่างคือคนจีน