Interview Wang Lee-hom

เป็นนักดนตรีมากด้วยพรสวรรค์ หวังลี่หง ไม่ใช่เป็นเพียงแค่นักร้องเพลง แต่ยังเป็นนักประพันธ์เพลงด้วย เขายังเล่นเครื่องดนตรีได้หลายประเภท คือ กีต่าร์ เปียโน และไวโอลิน หวังลี่หงเริ่มอาชีพดนตรีที่ไต้หวันในปี 1995 และไม่ต้องสงสัยว่าเขากำลังจะพุ่งทะยานไปบนถนนแห่งความสำเร็จ หลังจากประสบผลสำเร็จใน 2 อัลบั้มก่อนหน้านี้ คือ Revolution และ Impossible to Miss You อัลบั้มล่าสุดคือ Forever's First Day ซึ่งเขาทำทุกอย่างตั้งแต่ประพันธ์เพลง อำนวยการผลิต ประสานงานทั้งหมดในอัลบั้มชุดนี้ (แปลจากเวบ Monster Career Center โดย Peter Pan)

คุณมีแผนอย่างไรบ้าง

ผมกำลังโปรโมทอัลบั้มล่าสุด คือ "Forever's First Day" ผมลองทำแนวเพลงหลายๆแนว เช่น rap, hip-hop, jazz, R&B แม้กระทั่งแนวคลาสิค ผ่านเพลงกวางตุ้ง และจีนกลาง เช่นเพลง Descendant of Dragon, Forever's First Day, Don't Fear และ The Songs That Love Me

เพลง Descendant of Dragon เป็นการทำเพลงใหม่ remix นำประสบการณ์ของการใช้ชีวิตในสังคมตะวันตกมาใช้ ผมรู้สึกมีความสุขมาก เพราะทราบมาว่าเพลงนี้เป็นที่นิยมในคาราโอเกะ

ผมเพิ่งเสร็จสิ้นการแสดงคอนเสริต์ ร่วมกับ Jeffrey Chang เมื่อปลายกันยายน กับหลี่หมิง แคนดี้โหลว เมื่อต้นตุลาคม ผมพอใจกับการแสดงของผม แล้วก็รู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้ยินมาว่า มีแฟนๆในฮ่องกงจำนวนมากสนับสนุนผม การทำเพลงกวางตุ้งเป็นงานท้าทายสำหรับผมมาก ผมสนุกกับมันมากน่ะ

ทำไมแล้วก็อย่างไรคุณถึงเข้ามาในวงการเพลงได้

ผมเติบโตด้วยมีพื้นฐานทางดนตรี พ่อแม่ผมเป็นนักดนตรีและมีอิทธิพลต่อผมมากตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
เมือผมอายุ 3 ขวบ ผมเริ่มสนใจดนตรี เมื่ออายุได้ 6 ขวบผมก็เริ่มเรียนไวโอลิน เมือ่ผมอายุ 8 ขวบผมก็เริ่มเล่นเปียโน และเมืออายุ 15 ปีผมก็เริ่มประพันธ์ทำนองเพลง

ผมเรียนจบด้านดนตรี จาก Williams College ในสหรัฐอเมริกาในปี 1998 แล้วก็ตอนนี้ผมก็กำลังศึกษาที่ Berklee College of Music ในเมืองบอสตันด้านดนตรีอาชีพ เพื่อถ่างแนวดนตรีให้กว้างขึ้น ผมไม่กล้าพูดว่าผมเป็นอัจฉริยะทางดนตรี แต่ผมเรียนรู้เพิ่มขึ้นทุกวัน

คุณเริ่มอาชีพในวงการบันเทิงเมือไรและอย่างไร

เมือตอนผมยังเรียนอยู่ที่ Williams College ผมมักร่วมแจมกับวงดนตรีของโรงเรียน ผมยังร้องเพลง แสดง แล้วก็เขียนสคริปต์ให้แก่นักดนตรีที่โรงเรียน

เมื่อตอนผมอยู่ในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนในปี 1995 ผมไปไต้หวันแล้วก็ร่วมในงานแข่งขันร้องเพลง ผมร้องเพลงของ Eric Moo คือเพลง Too silly แล้วก็เพลงของหลิวเต๋อหัว mong ching Shui ผมผ่านเข้ารอบสุดท้าย แต่ไม่ชนะหรอกน่ะ

แต่โชคดีที่ การแสดงของผมก็ได้รับคำชมเชยและหลังจากนั้นผมก็ได้รับโอกาสในการเซ็นสัญญากับ Rio Music Production House ในไต้หวัน นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ผมเริ่มอาชีพในงานแสดงอย่างจริงจัง ผมทำงานกับบริษัท จนปี 1997 แล้วก็ออกผลงานเพลงจีนกลาง 4 อัลบั้ม หลังจากนั้นผมก็หมดสัญญาและได้เซ็นกับ Sony Music ในฮ่องกง

อะไรคือความฝันของคุณ

ความฝันของผมคือ การได้ทำดนตรีของตัวเอง โดยเฉพาะเพลงจีนเพื่อตอบแทนสังคม โดยไม่สนใจชื่อเสียงหรือเงินทอง

ผมหวังจริงๆว่าผมสามารถสร้างสรรผลงานเพลงจีนที่มีเอกลักษณ์ในแนวของผมเอง มันท้าทายและสำคัญต่อผมมาก ในฐานะนักประพันธ์และนักร้องเพลง ทำดนตรีภาษาจีนให้ผลตอบแทนมากกว่าทำเพลงฝรั่ง ผมหวังว่าคนต่างประเทศจะคิดว่าเพลงจีนช่างน่าอัศจรรย์ใจ มันเป็นวัฒนธรรมที่เต็มไปด้วยอารมณ์,จิตวิญญาณ และความเสน่หา

ผมหวังว่าจะสามารถเปิดคอนเสริตแรกในฮ่องกง แต่ผมไม่รู้ว่าเมือไรหรือรูปแบบใด ยังไงก็ตามผมอยากจะให้อะไรที่ สดชื่นตื่นตาตื่นใจแก่แฟนๆชาวฮ่องกง

คุณชอบงานแสดงไหม

ใช่ครับ ผมชอบการแสดงมาก ผมมักแสดงในงานละครหรืองานดนตรีระหว่างช่วงที่เรียน ประสบการณ์ในชีวิตของผม และจากการลงมือทำได้ช่วยงานแสดง และในทางกลับกันก็เป็นประโยชน์ต่ออาชีพด้านดนตรีของผม สำหรับผม "งานแสดง" เป็นโอกาสที่เยี่ยมยอดในการเรียนรู้และได้แสดงออกถึงความคิดและความรู้สึกภายในออกมา

ผมโชคดีมาก เพราะผมได้รับโอกาสให้ร่วมแสดงในหนังสั้น เรื่อง From Ashes to Ashes กำกับโดยเลสลี่ จาง ในความร่วมมือกับ Radio Television Hongkong และ สมาพันธ์สุขภาพและงดบุหรี่ฮ่องกง นำแสดงโดย เลสลี่ จาง และ คาเรน ม็อค, จีจี้ หนังสั้น 40 นาทีนี้มุ่งที่จะสร้างความตื่นตัวให้แก่สาธารณชนเกี่ยวกับอันตรายจากการสูบบุหรี่ หนังที่ต่อต้านการสูบบุหรี่นี้จะทำเป็นวีซีดี แล้วก็แจกจ่ายไปยังโรงเรียนประถมและมัธยมในฮ่องกง เพื่อเป็นสื่อในการเรียนการสอน

คุณมักทำไรในยามว่าง

ผมไม่ได้โกหกน่ะ ผมไม่ค่อยมีเวลาว่างจริงๆ แต่เมื่อไรก็ตามที่ว่างจากภาระกิจก็จะวิ่ง แล้วก็เล่นเบสบอล แล้วก็ทำการบ้านในมหาวิทยาลัย และฝึกฝนเปียโนและไวโอลิน

แน่นอน ฝึกร้องเพลงเป็นสิ่งที่ต้องทำ ผมเรียนวิชาดนตรี 2 ครั้งต่อสัปดาห์ในนิวยอร์ค ครูดนตรีผมคือ William Riley ซึ่งเก่งมากๆ นอกจากผม,เขายังเป็นครูสอนให้กับ Michael Bolton, Rryan Adams และ Stevie Wonder ผมโชคดีมากที่ได้มีโอกาสศึกษาดนตรีกับเขา

อะไรเป็นความหมายของนักดนตรี

ผมคิดว่านักดนตรีจะไม่สนหรอกว่าเขาเรียนด้านดนตรีมาเหรอเปล่า ดนตรีไม่เหมือนวิชาอื่นๆ นักดนตรีจริงๆต้องให้เกียรติในผลงานดนตรี โดยไม่สนใจด้านการค้า มีนักดนตรีชื่อเสียงโด่งดังผู้ซึ่งไม่ได้เรียนจบปริญญาเอก แต่ว่าเป็นนักดนตรีที่เยี่ยมมากๆ

อะไรเป็นสิ่งที่คุณทำประจำทุกวัน

ผมมักอยู่ในสติวดิโอของผม เพื่อแต่งเพลงและเรียบเรียงทำนองเพลงเกือบทั้งวัน ผมพยายามที่จะทำเป็นนิสัยในการ แต่งเพลงแล้วก็ฟังเพลงในรูปแบบต่างๆทุกวันเพื่อให้เกิดแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงของผมเอง

ระหว่างเรียนหนังสือ ผมมักถูกขอร้องให้เขียนเพลงในสไตล์ต่างๆในห้องเรียนวิชาประพันธ์ เพลง ทุกวันนี้ผมสามารถที่จะแต่งเพลงอย่างสบายๆแล้วก็มอบให้คนอื่น แต่ผมไม่ต้องการให้ผลงานที่คุณภาพต่ำแก่คนอื่น

ผู้หญิงประเภทไหนที่คุณชอบ

ผมชอบผู้หญิงที่มีบุคคลิกเด่น มีอารมณ์คงที่ มีเอกลักษณ์และฉลาด เธอควรพูดแล้วก็บางครั้งท้าทายแสดงให้ผมเห็น ถึงความเป็นตัวของตัวเอง และสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเองเพื่อตัวเอง

อะไรเป็นเหตุการณ์ที่คุณจะไม่สามารถลืมได้ในชีวิตของคุณ

คุณอาจคิดว่าเหตุการณ์ที่ลืมไม่ได้สำหรับนักร้องทั่วไปคือช่วงเวลาครั้งแรกที่เขาหรือเธอได้รับรางวัล ในฐานะที่ถูกยอมรับในผลงานในงานประกวดรางวัลต่างๆ แต่มันไม่ใช่สำหรับผม ผมไม่สนใจหรอกว่าผมจะได้รับรางวัลหรือไม่ แต่ที่สำคัญสำหรับผมคือแนวดนตรีของผมได้รับการยอมรับ ว่าเป็นส่วนที่ช่วยสังคม โดยไม่ได้มุ่งหวังชื่อเสียงหรือเงินทอง

สำหรับผม เหตุการณ์ที่ผมไม่สามารถลืมได้คือเมื่อผมเขียนสคิปส์สำหรับเพลง The Bite That Burns เมือตอนผมอายุได้ 21 ปี ด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา ผมได้ทุ่มเททั้งหมดสำหรับงานชิ้นนั้น มันสำคัญมาก ผมภูมิใจกับมันมาก

ถ้าหากว่าสามารถเกิดได้อีก คุณอยากเกิดเป็นไร

ผมไม่ต้องการจะเป็นนักดนตรีหรือนักแต่งเพลงอีกอย่างแน่นอน ผมคิดว่าโลกพัฒนาไปในทางไฮเทค ดังนั้นผมจึงอยากเป็นนักบินอวกาศเพื่อสำรวจนอกโลก มันจะดีมากๆเลย