ซินเจียง เป็นมณฑลที่อยู่ลึกไปทางตะวันตก ของจีน มีขนาด 966,000 ตารางเมตร คิดเป็น 16% ของพื้นที่ของประเทศจีน และถือว่าเป็น พื้นที่ ที่ห่างจากทะเลมากที่สุด แห่งหนึ่งในโลก โดยอยู่ลึกจากทะเล 3000 กม. มีทรัพยากรธรรม ชาติ อุดมสมบูรณ์ และมีความหลากหลายของ เชื้อชาติ เป็นทางผ่านที่สำคัญของเส้นทาง สายไหม ที่มีการค้าและแลกเปลี่ยนระหว่าง ตะวันตก และตะวันออก มีเมืองหลวงชื่อ วูลู๋มู่ฉี (wu1 lu3 mu4 qi2) Urumqi ใน ภาษาอังกฤษ
ที่ซินเจียงมี ประชากร ราว 15 ล้านคน พลเมือง ส่วนใหญ่ ประมาณ 50 % เป็นชาวมุสลิม เผ่า Uigur หรือ เว๋ยวู๋เอ๋อ (wei2 wu2 er3) ซึ่งพูดภาษาเตอร์กิส (ภาษาตุรกี) ซึ่งนักมนุษยวิทยาเชื่อว่า ชนเผ่า Uigur มีสายพันธ์มาจากชนชาติ ในยุโรป และมีลักษณะภายนอกแตกต่างจากชาวจีน เชื้อสายฮั่น นอกจากนี้ยังมีชนกลุ่มน้อย เชื้อสายอื่นๆ อีก เช่น Kirghs, Kazakhs, Tajiks, Hui, Mongols, Daur and Russians.

พื้นที่ในซินเจียงมีความแตกต่างทางภูมิประเทศอย่างมาก เช่น มีพื้นที่ที่มีอุณหภูมิหนาวที่สุด ร้อนที่สุด แห้งแล้งที่สุด พื้นที่ส่วนใหญ่ไม่สามารถเพาะปลูกได้ เนื่องจากเป็นทะเลทราย และภูเขา แต่ในบางพื้นที่ ก็สามารถให้ผลผลิตที่มี คุณภาพดี เช่น องุ่น, ผลไม้ และการเลี้ยงสัตว์ ทัศนียภาพแตกต่าง อย่างตัดกันอย่าง สิ้นเชิง เมื่อเดินทางไปตามที่ต่างๆ ทัศนียภาพจะ เปลี่ยนจาก ทะเลทราย เป็นภูเขาที่เขียวชะอุ่ม ภายในการเดินทาง หนึ่งชั่วโมง บ้างเป็นหุบ เขา หรือเป็นหมู่บ้านของชาว Uigur

ชาวซินเจียงมีความเป็นมิตร ต้อนรับนัก ท่องเที่ยว เวลามีประ เพณีของชนพื้นเมือง ก็จะเชิญร่วมงานเลี้ยง ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยว จำนวนมาก ที่ชอบการผจญภัย มักจะเดินทาง มาที่ซินเจียง เพื่อมาเที่ยวชมเมืองจีนทางทิศตะวันตก ซึ่งมีชาวพื้น เมืองที่เป็นชาวมุสลิม และมีวัฒน ธรรมความเป็นอยู่ต่างจากชาวจีนฮั่นโดยทั่วไป